آن شب که در کنار تو دنیا بهشت بود

در پیچ و تاب جاده و شب زیر نور ماه

من بودم و مقابل من سرنوشت بود

من بودم و تو بودی و عشق بود و عشق

تنها خدا به خلوت ما راه برده بود

من محو چشمهای نجیب تو تا سحر

در چشمهای عاشق من خواب مرده بود

تو غرق خواب ناز و دلم غرق خواستن

می خواستم که عشق ببارم به پای تو

سر روی شانه ات بگذارم  و تا سحر

با شور و شوق گریه کنم در هوای تو

چشم تو باز شد همه باغها شگفت

خورشید در نگاه قشنگت به گل نشست

آرام لب به خنده گشودی و صبح نو

در چشمهای آینه رنگت به گل نشست

می خواهم از تو که تا بمانی برای من

می خواهم از تو تا که بمانم برای تو

ای تکیه گاه خستگی ات شانه های من

ای تکیه گاه خستگی ام شانه های تو

.هر کس باید روزانه آوازی بشنود شعری بخواند و در صورت امکان چند کلمه حرف منطقی بگوید.

.در زندگی جماعتی که جز ترس چیز دیگری را نمی شناسد (امید ) جایی ندارد.

.بسیاری دل می دهند و قلوه می گیرند و بعضیها فقط دل می دهند.

.هر بامداد فرصتی تازه است فرصتی برای دوباره روییدن.

.برای غلبه بر تاریکی ها سعی کنید چراغ دلتان را روشن نگهدارید.

.بعضیها بارشان بار است و بعضیها هیچ چیز بارشان نیست.

.بعضیها حق ندارند که ضایع شوند.

.هیچ کس شما را جدی نمی گیرد و این بزرگترین مشکل کسی است که به شوخ طبعی شهرت دارد.

.چه سقوطی بالاتر از این که منتقدی بی رحم از تو تعریف کند.

.حتی ساعتی خراب نیز زمانی ساعت را درست نشان می داد انسانهای بد نیز زمانی خوب بودند.

تلخ است درک این حقیقت که عشق با مهربانی تفاوت دارد.

 سرود زندگانی آغاز گردد

بهار آمد که تا دل آرام گیرد

زدرد و غصه ها فرجام گیرد

بهار ۸۷  تون مبارک

امیدوارم سالی توام با سلامتی و شادی و شادکامی در پی داشته باشید

لحظه تحویل سال  ستاره کوچیک رو هم فراموش نکنید

التماس دعا

 I WISH FOR YOU TO

BE HAPPY

AND TO RECH FOR THE BEST

FOR WHAT IS HAPPINESS

 NOT TO BELIEV IN 

AND FOLLOW ONES DERAM

the o phile qoutier

آرزو میکنم شادمان باشی و به بهترین ها دست یابی

چه بدون باور و تلاش برای رسیدن به آن شادمانی آیا معنایی خواهد یافت؟

توفیل گویته

وبلاگم یک ساله شد

پسر بچه گفت من نمی فهمم. مادر  او را در آغوش گرفت و گفت:تو هیچ گاه نخواهی فهمید بعدها پسر کوچک از پدرش پرسید:

چرا مادر بی دلیل گریه میکند؟

پدرش تنها توانست به او بگوید: تمام زنها برای هیچ چیز گریه میکنند  .پسر بزرگ شد و  به یک مرد تبدیل  گشت ولی هنوز نمی دانست که چرا زنها بی دلیل گریه می کنند.

بالاخره سوالش را برای خدا مطرح کرد مطمئن بود که خدا جواب سوالش را می داند

اور از خدا پرسید :چرا زنان به آسانی گریه می کنند؟

خدا گفت:

زمانی که زن را خلق کردم می خواستم که او موجود بخصوصی باشد بنابراین نشانه

های او را آن قدر قوی آفریدم تا بار همه دنیا را به دوش بکشد.و همچنین شانه هایش

آن قدر نرم باشد که به بقیه آرامش بدهد.من به او یک نیروی درونی قوی دادم تا تحمل

زایمان بچه هایش را داشته باشد و وقتی آنها بزرگ شدند توانایی تحمل بی اعتنایی

 آنها را نیز داشته باشد.به او توانایی دادم در جایی که همه از جلو رفتن نا امید شده

اند او تسلیم نشود و همچنان پیش برود.

به توانایی نگهداری از خانواده اش را دادم حتی زمانی که مریض یا پیر شده است

بدون اینکه شکایتی بکند.به او عشقی دادم که در هر شرایطی بچه هایش را

عاشقانه دوست داشته باشد حتی اگر آنها به او آسیبی برسانند.

 به او توانایی دادم

 که شوهرش را دوست داشته باشدو از تقصیرات او بگذرد و همیشه تلاش کند جایی

در قلب شوهرش داشته باشد. به او این شعور را دادم که درک کند یک شوهر خوب

هرگز به همسرش آسیب نمی رساند اما گاهی اوقات توانایی همسرش را آزمایش

می کندو به او این توانایی را دادم که تمام این مشکلات را حل کرده و با وفاداری کامل

 در کنار شوهرش باقی بماند.

و در آخر به او اشکهایی دادم که بریزد .

این اشکها فقط مال  اوست و تنها برای استفاده اوست در هر زمانی که به آنها نیاز

داشته باشد او به هیچ دلیلی نیاز ندارد تا توضیح دهد چرا اشک می ریزد.

خدا گفت: می بینی پسرم زیبایی یک زن در لباسهایی که میپوشد نیست ،در ظاهر

او نیست، در شیوه آرایش موهایش نیست

 بلکه زیبایی یک زن در چشمانش نهفته است زیرا چشمها ی او دریچه روح اوست و

در قلب او جایی ست که عشق او به دیگران در آن قرار دارد.

که بسی گل بدمد باز تو در گل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش

که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

در چمن هر دفتری حالی دگر است

حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

چنگ در پرده میدهدت پند ولی

وعظت آنگاه کند سود که قابل باشی

نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف

گر شب و روز در این قصه مشکل باشی

گر چه راهیست پر از بیم زما تا بر دوست

رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد

صید ان شاهد مطبع شمایل باشی

شادو سلامت باشید

منم شکسته ترین تکیه گاه من همه تو

چقدر دلهره دارم چقدر تنهایی

میان این همه طوفان پناه من همه تو

صدای گریه دنباله دار تو همه من

طنین قهقهه گاه گاه من همه تو

تو را ستودم و آنک منم که میسوزم

در آستانه دورخ گناه من همه تو

میان جنگل تاریک بی سرانجامی

چراغ کلبه سرد و سیاه من همه تو

تمام زندگی ام اشتباه تکراری است

ولی درست ترین اشتباه من همه تو

* کوتاه ترین راه رسیدن به ثروت آن است که قابلیت هایت را بشناسی و بر آ ن ها تکیه کنی.

*کوتاه ترین راه برای داشتن جسمی  سالم اعتدال در خوردن است نه زیاد نه کم.

*کوتاه ترین راه مبارزه با ترس رو به رو شدن با آن است.

* کوتاه ترین راه برای رسیدن به ثبات آن است که برای آن چه ایمان داری پافشاری کنی حتی اگر یک لشکر مخالف داشته باشی.

 *کوتاه ترین راه برای آینده نگری قناعت است.

*کوتاه ترین راه برای حسرت نخوردن آن است که همیشه در حال زندگی کنی.

*کوتاه ترین راه برای رسیده به آرامش ان است که کمتر به چیزهایی که نداری فکر کنی.

*کوتاه ترین راه برای رسیدن به قدرت واقعی تقویت هرچه بیشتر منطق است.

 *کوتاه ترین راه برای مقابله دشمنان ان است که هرگز خونسردی ات را از دست ندهی.

 *کوتاه ترین راه غلبه بر مشکلات کوچک و ناچیز شمردن آن ها است.

*کوتاه ترین راه برای داشتن یک ارتباط سالم داشتن فکر و اندیشه سالم و قلب پاک است.

 گاهی فکر کردن خلاق فقط نمیتواند بدین معنا باشد که پی ببری در راهی که تاکنون رفته ای هیچ فضیلتی وجود ندارد*

تو که خورشید از چشمانت طلوع میکند!

کمی بخند

که خنده های تو

زمینیان را سرمست خواهد کرد...

ما همه همسفریم!

بعد از سفر!

آن جا که دیگر نه من هستم!

نه اثری از تو که بر جای مانده!

عشق می ماند و بس...

نه گفتنت را

بسیار دوست میدارم !

چرا که لحن صدای تو را

به همراه دارد

خوب من ....

همیشه فرصت کوتاهی برای بودن داشتم!

همیشه فرصت کوتاهم را با عشق

جاودانه کرده ام............

 هر رفتنی رسیدن نیست اما برای هر رسیدنی رفتن لازم

است...

 وقتی زندگی صد دلیل برای گریه کردن به تو می دهد تو هزار

دلیل برای خندیدن به او نشان بده 

دوست خوب داشتن بهتر از تنهایی و تنهایی بهتر از با هر کس

 بودن است

دلتنگي هاي آدمي  را با ترانه اي ميخواند

روياهايش را اسمان پر ستاره ناديده مي گيرد

و هر دانه برفي به اشکي نريخته مي ماند

سکوت سر شار از سخنان نا گفته است  از حر کات نا کرده

اعتراف به عشق هاي نهان

و شگفتيهاي بر زبان نيامده

در اين سکوت حقيقت ما نهفته است.

چشمانم را از خويش باز ميستانم انديشه ، كوتاه مي شود و سايه ها كوتاه و كوتاه تر خورشيد درميانه آسمان است سايه ها به يكباره محو مي شوند عقل را به زاويه سكوت مي كشانم خورشيدي آسمان دلم را فرا مي گيرد سايه ها محو شده اند و فاصله ها حيات ندارند انسان خودش را مي يابد انسان ، لبخند گمشده اش را بر لبانش مي نشاند هرچند نمي توان خورشيد را به مشرق بازگرداند زمان ولي ازدست رفته نيست فاصله ها محو ميشوند و ستيز به پايان رسيده است آدمي به بزرگترين اكتشاف در خويشتن دست مي يابد و رجعت انسان تولد دوباره اوست .